Titel: De aardbeibeet***
Auteur: Barbara Voors
Ze werd bekend o.a. van 'Zusje van me'
Uitgever: De Geus

"Een spannend verhaal over de gejaagdheid van het bestaan, de kwaliteit van relaties en de betrekkelijkheid van geluk", lees ik op de achterkant van het boek. En dat dekt de lading wel.
De hoofdpersoon, Molly een celliste, trouwt op haar 24-ste met een succesvolle 15 jaar oudere dirigent. Haar eerste en zijn tweede huwelijk. Ze krijgen twee kinderen, een druk leven en geld in overvloed. Hij is vooral bezig met zijn carrière, aanzien verwerven en geld verdienen. Vaak van huis. De kinderen zijn voornamelijk haar zorg en dat gaat niet goed. Ze voelt zich verwaarloosd en in de steek gelaten en gaat regelmatig vreemd. Dan betrapt ze haar man op vreemdgaan met een jonge vrouw. De scheiding volgt. Ze ontvangt vreemde berichten die haar dood aankondigen. Wie is die mysterieuze persoon? Wat heeft Mozart hiermee te maken?

Molly is het type vrouw dat gemakkelijk verliefd wordt op succesvolle mannen met aanzien en een goed inkomen. Zulke mannen zijn meestal ouder. Hij is het type man dat graag valt op jonge vrouwen. Vooral om hun innerlijk natuurlijk. Het materiële is voor Molly in eerste instantie belangrijk, maar dan wil ze meer van hem. En dat heeft hij niet in huis. Je kunt niet alles hebben.
De geschiedenis herhaalt zich. Zijn derde vrouw is dan ook weer 15 jaar jonger dan zijn tweede vrouw.

Het boek is niet altijd even gemakkelijk te volgen, misschien ook niet altijd logisch, maar dat is persoonlijk. Voor een gevorderde lezer zou ik haast zeggen. Het type man en vrouw uit het boek is voor mij herkenbaar mede door mijn jarenlange ervaring in de relatiebemiddeling. De schrijfster weet waar ze het over heeft. Het boek heeft dan ook heel wat te bieden. Het biedt een ruime mate van inzicht in dit soort situaties en ik zou het daarom wel willen aanbevelen.

'Wat doen mensen dan?' vraag ik. Ze manipuleren en intrigeren, haten en vrijen, nemen het ervan en willen zichzelf ontplooien. In het weekend doen ze boodschappen en door de week werken ze zich kapot. Het "ik" is een eeuwig project dat op alle mogelijke manieren in stand moet worden gehouden. Het leek wel of er nergens een neiging tot "wij" bestond, iets wat vérder ging dan de bevrediging van de behoeftes van het ik".
Ja, wat ga je er van maken?