Titel: De Sproetenspiegel (roman)***
Auteurs: Christel Miller & Astrid O
Uitgever: Lady (lady-uitgevers.nl) 2007

Het verhaal volgens de omslag.
Over lesbische liefde, biseksuele liefde.
De Sproetenspiegel verhaalt over de liefde tussen twee vrouwen, die gevolgd worden vanaf de jaren vijftig, toen men er hier nog met scheve ogen naar keek. We volgen de diverse personages en de relatie tussen hen tot eind vijftiger jaren van de vorige eeuw. In deze periode wisselen passie, religie, liefde, waanzin en oorlog elkaar af.
Mijn bevinding.
Het verhaal speelt zich zo'n beetje af in de regio Drenthe, maar zou model kunnen staan voor heel Nederland eind jaren veertig en vijftig. Stamppot en spruitjes. Het geloof was nog sterk, de kloosters nog vol en de missionarissen zwermden uit over de hele wereld. Eind jaren veertig geboren zijnde voel ik de sfeer terug van de vijftiger en begin zestiger jaren. De tijd waarin de Nederlandse Vereniging voor Seksuele Hervorming werd opgericht (1946) en in korte tijd groeide naar 100.000 leden (1955). Hieruit ontstond later weer 'dochter' De Rutgerstichting. Bij de NVSH kon men bijvoorbeeld vrij condooms kopen. Condooms waren toen alleen via de dokter met omkleedde redenen te verkrijgen. De pil was er nog niet. Homoseksualiteit was een taboe. Velen worstelden met die, onbekende, gevoelens. Deze enigszins beklemmende tijd voel je in het boek van Christel Miller en Astrid O terug.
De getrouwde jonge Kitty die gevoelens krijgt voor een vrouw en de worsteling die daarop volgt. Het onbegrip en de onwetendheid van de naast betrokkenen. Ook het stiekeme van die tijd, vreemdgaan, banale seks, allemaal ingrediënten. De nauwelijks aanwezige communicatie tussen man en vrouw, het onbegrip voor elkaar.
In die tijd bloeide de liefde tussen Kitty en Trudy op, soms ontroerend, soms schokkend, maar altijd met gevoel geschreven.
Mijn conclusie.
Het boek is gemakkelijk te lezen en heeft geen ingewikkelde verhaallijn. Op het eind ging het voor mijn gevoel wat snel allemaal, maar dat is persoonlijk. Ook wel omdat ik nog wel wat meer had willen 'meemaken' met de hoofdpersonen. En dat is toch een 'bewijs' dat het boek me ook aansprak. Zeker de moeite waard dus.