Titel: Uit liefde voor het leven (2007)
Roman
Auteur: Benoîte Groult
Groult (1920) behoort tot de belangrijke moderne Franse schrijfsters en heeft diverse bestsellers gepubliceerd waarvan Zout op mijn huid (1988) de bekendste is.
Uitgever: Arena

Het verhaal.
De twee hoofdpersonen zijn Marion en haar moeder Alice.
Op een dag ontmoet Marion een aantrekkelijke Ier. Ze stort zich in een passievolle affaire. Jaren geleden had ze zich al neergelegd bij het feit dat haar huwelijk niet zo gelijkwaardig was als ze van tevoren had gehoopt. Haar conclusie is dat trouw zijn iets anders betekent voor mannen dan voor vrouwen
Marions moeder Alice, ooit voorvechtster op het gebied van de vrouwenemancipatie, heeft zo haar eigen problemen. Ze is in de tachtig, maar verwerpt het idee dat ze 'te oud' zou zijn. Te oud om pittige stukken voor een vrouwenblad te schrijven, te oud om een computer aan te schaffen, te oud om haar kleinkinderen goed te begrijpen.
Benoîte Groult vertelt het verhaal van deze twee krachtige vrouwen, die het lef hebben om hun lot in eigen hand te nemen.
Voor wie.
Degene die een spannende roman zoekt vol passie, spanning en sensatie, moet dit boek niet kopen. Ook zij die zich niet willen of kunnen inleven in de ouder wordende mens: wacht nog even met dit boek. Misschien later.
Ikzelf heb er ruim de tijd voor genomen om het te lezen, geen behoefte gehad om het boek in één ruk uit te lezen.
Niet goed dan?
Zeker wel! Humor, diepgang, inzicht en een realistische opvatting over het leven en de relaties die daar bijhoren. De ervaring, het gevoel van het ouder worden beschreven.
Enkele citaten:
"We zouden twee individuen zijn die de vrijheid van de ander respecteerden en niettemin op elkaar verliefd waren. We blijven er heldhaftig in geloven, maar het is ons niet gelukt af te rekenen met het verleden; niet helemaal. Eeuwenoude reflexen maar ook die van recente datum steken de kop op: we formuleren meningen waar we eigenlijk niet achter staan. We beweren dat we minachting hebben voor jaloezie, terwijl die stilletjes toch aan ons knaagt…"

"De strijd van mijn generatie (of moet ik zeggen: de utopie?), die grofweg de hele twintigste eeuw heeft geduurd, ging om de gelijkheid van man en vrouw, en ik dacht dat al onze sociale, morele en politieke vooruitgang diepgaand, onomkeerbaar en onbetwistbaar was."
Kritiek
Tussen de regels door lees je ook (een beetje) kritiek op de huidige generatie feministen. Nu is het niet nieuw dat ouderen commentaar leveren op de nieuwe generatie. Toch snijdt haar kritiek hier en daar zeker hout.
Vrouwenstemrecht, de pil. Kwamen die vanzelf? Gelijke beloning voor gelijk werk?
Opzij
In het geëmancipeerde Nederland van nu krijgen vrouwen nog steeds 20% minder betaalt voor hetzelfde werk.
Vele jaren was ik een, mannelijke, abonnee, van Opzij. Veel van opgestoken.
Ik zegde echter enkele jaren geleden het maandblad Opzij op, ik vond het geen typisch vrouwenblad meer. Wel geschreven door vrouwen, maar de rest was meer 'mannelijk' geworden. Bijvoorbeeld waren er plots geen kleine advertenties meer van veelal kleine bedrijfjes, vaak van vrouwen. Kleinschaligheid was ineens taboe. Te duur nu voor kleinschalige bedrijven. Groter grootst, macht, méér macht, mannenwereld? En zo waren er meer dingen. Het voelde niet meer als een vrouwenblad. Hoewel ik nog vaak Opzij koop en er interessante dingen in lees, denk ik ook vaak, soms lijkt het alsof Opzij iéder vrouwenblad kan zijn. Waar blijft de nieuwe generatie Smit's, Meulenbelt's en al die anderen? Laat je tanden weer eens zien! Ingeslapen?
Groult is nog lang niet afgeschreven en nog steeds, misschien wel méér nog, de moeite waard om te lezen. Douze points.