Een pasgetrouwde vrouw gaat in het ziekenhuis op bezoek bij haar 50 jaar oudere
en welgestelde echtgenoot.
De 85-jarige man is al vaker in het ziekhuis beland, maar keert steeds na enkele
dagen weer gezond terug naar zijn villa.
Op een gegeven moment krijgt hij plotseling bijna geen lucht meer lijkt het
en kan hij niet meer praten.
Hij wijst naar een potlood en papier en schrijft daar vlot iets op.
Zijn echtgenote stopt het briefje in haar tas zonder er verder naar te kijken.
Op dat moment blaast haar pas verworven echtgenoot zijn laatste adem uit.
De vrouw huilt bittere tranen en haalt het verplegend personeel erbij.
Daarna gaat ze snikkend weg.
Voor de afscheidsplechtigheid schrijft ze een briefje dat ze wil voorlezen.
Ze stopt het briefje in haar tasje.
Tijdens de plechtigheid vraagt ze een familielid van hem om haar briefje voor
te lezen, ze is niet in staat haar afscheidsbriefje te lezen, snikt ze.
Ze haalt het briefje uit haar tasje en geeft dat aan het familielid die ermee
naar het spreekgestoelte loopt.
Hij leest voor:
"Kun je een stapje opzij gaan ?
Je staat op mijn zuurstofslang!"