Vreemdgaan met je jeugdliefde: droom, nachtmerrie of allebei?
Ik noem haar even Marloes, 41, moeder van twee, al twaalf jaar getrouwd met Tom.
Prima huwelijk, zegt ze zelf: geen slaande ruzies, financieel netjes op de rit, vakanties naar Frankrijk, vrijdag altijd borrel met de buren – het klassieke rijtjeshuisgeluk.
En dan krijgt ze opeens een bericht op Instagram.
Van hem.
Die ene jongen van de middelbare school, de eerste echte zoen in het fietsenhok, de jongen die haar hart brak toen hij zonder echte uitleg uitmaakte en gewoon verdween uit haar leven.
“Bizar om jou hier tegen te komen. Hoe is het met je?”
Het begint onschuldig. Appjes, grapjes over oude leraren, foto’s van vroeger die hij nog heeft. Maar binnen een week ligt Marloes wakker naast haar slapende man, met een telefoon in haar hand en een bonkend hart.
Waarom die jeugdliefde zo hard binnenkomt
Een jeugdliefde is zelden “gewoon” een ex. Het is vaak de eerste keer dat alles nieuw, groot en overweldigend voelde: verliefdheid, seks, drama, afwijzing.
Juist omdat die relatie meestal eindigt voordat je echt volwassen bent, blijft er veel onaf – en wat onaf is, idealiseren we.
Bijna iedereen herkent dit patroon:
- Je herinnert je vooral de hoogtepunten, niet de saaie of pijnlijke stukken.
- Je maakt van je jeugdliefde in je hoofd een soort “wat als?”-superheld(in) die alles had kunnen oplossen in je leven.
- Social media maakt het verleidelijk makkelijk om weer contact te leggen – onder het veilige mom van “even bijpraten”.
Voor mensen rond de veertig, vijftig – met kinderen, hypotheken, sleur en zorgen – kan zo’n oude vlam ineens voelen als de laatste kans op pure passie.
Hoe een onschuldig appje verandert in een affaire
Bij Marloes gaat het precies zoals veel relatietherapeuten beschrijven: het begint emotioneel, niet fysiek.
- Ze vertelt hem dingen die ze Tom al jaren niet meer vertelt.
- Hij is onder de indruk van haar werk, haar humor, haar foto’s – precies die bevestiging waar ze stiekem naar hunkerde.
- Ze stuurt hem een selfie “voor de grap”; hij reageert dat ze nog mooier is dan vroeger.
Vanaf dat moment schuift de grens.
Eerst zegt ze tegen zichzelf: “Het is alleen maar praten, dit is geen vreemdgaan.”
Maar als ze merken dat ze elkaar bewust appen als hun partners niet in de buurt zijn, is er al lang sprake van een emotionele affaire.
En dan komt die reünie. Of dat “drankje doen, gewoon even bijpraten hoor”. Ze zoenen. Daarna volgen de klassieke ingrediënten: een hotel langs de snelweg, smoesjes over overwerk, en een telefoon die ineens altijd op stil ligt.
Wat er écht achter zo’n jeugdliefde‑affaire schuilgaat
Een affaire met een jeugdliefde zegt zelden alleen iets over die oude liefde. Het zegt vooral iets over waar jij nu staat. Relatietherapeuten en psychologen zien steeds dezelfde thema’s langskomen:
- Heimwee naar wie je ooit was
Niet alleen naar hem/haar, maar naar de onbevangen, speelse versie van jezelf die je kwijt bent geraakt tussen kinderen, werk en schoonfamilie. - Onverwerkt oud liefdesverdriet
Als die eerste relatie nooit echt goed is afgesloten, voelt het volwassen weerzien alsof je eindelijk “recht mag zetten wat toen misging”. - Een relatie die vastloopt, maar niet ontspoort
Veel mensen die vreemdgaan, zeggen dat ze hun partner nog steeds “lief hebben”, maar zich genegeerd, seksueel niet gezien of opgeslokt door het gezinsleven voelen. - Behoefte aan bevestiging dat je nog aantrekkelijk bent
Zeker na zwangerschappen, burn-outs of veertig worden kan een appje van je jeugdliefde voelen als een dronken shotje eigenwaarde.
Dat maakt het begrijpelijk, maar niet onschuldig. Een jeugdliefde is geen magische uitzondering op de regels van trouw.
De illusie van “we horen gewoon bij elkaar”
Marloes hoort zichzelf tegen haar beste vriendin zeggen: “Het is anders met hem. Dit is niet zomaar vreemdgaan. Dit is écht. Dit had altijd al zo moeten zijn.”
Die gedachte komt vaker voor dan je denkt. Toch laten onderzoeken én praktijkverhalen wat anders zien:
- Slechts een klein deel van de mensen die voor een affairepartner kiest, blijft daar echt lang mee samen.
- Veel stellen ontdekken dat ze niet verliefd waren op de persoon, maar op de herinnering en de spanning.
- De dagelijkse realiteit met je jeugdliefde – rekeningen, schoonmaken, pubers – blijkt uiteindelijk minder romantisch dan de geheime uurtjes in hotelkamers.
Een oude vlam is vaak precies dat: warm, intens, maar brandgevaarlijk als je denkt dat het vuur alles beter zal maken.
De verborgen prijs: schuldgevoel, stress en breuken
Wat Marloes niet aan haar jeugdliefde laat zien: de paniek als haar man spontaan haar telefoon pakt om een foto van de kinderen te maken.
Wie vreemdgaat, betaalt vrijwel altijd een prijs – zelfs als het “alleen” bij appen blijft:
- Schuldgevoel dat je partner nietsvermoedend naast je slaapt.
- Constante stress: liegt je je inderdaad een weg langs sportavonden en “vergaderingen”, dan leef je in standje alert.
- Angst om betrapt te worden, waardoor je afstandelijker wordt – en je partner precies dát voelt, zonder te weten waarom.
- Mentale klachten bij beide partners als het uitkomt: somberheid, angst, slaapproblemen, alle vertrouwen weg.
Therapeuten benadrukken steeds hetzelfde: vreemdgaan is geen oplossing van relatieproblemen, maar een signaal dat er iets mis is – bij jou, in je relatie, of allebei.
Sta je op het punt vreemd te gaan met je jeugdliefde? Stel jezelf dit af
Het is makkelijk om te zeggen: “Niet doen.” Maar als je al midden in zo’n intense reconnect zit, voelt dat advies vaak te laat. Beter is om jezelf eerlijke vragen te stellen voordat je een grens overgaat:
- Wat mis ik echt in mijn leven – en kan ik dat óók buiten hem/haar om aanpakken?
Denk aan: intimiteit, avontuur, gezien worden, rust, eigen tijd. - Zou ik dit appgesprek hardop durven voorlezen aan mijn partner?
Zo niet, dan ben je allang bezig met emotioneel vreemdgaan. - Wat riskeren mijn partner en kinderen als dit uitkomt?
Zie ik mezelf dit verantwoorden over vijf jaar? - Hoe was die jeugdliefde eigenlijk écht toen – niet alleen in mijn herinnering?
Was hij/zij werkelijk betrouwbaar, volwassen, veilig? - Als hij/zij vandaag vrijgezel zou zijn en ik ook – zou ik dan nog steeds zo zeker weten dat ik dit wil?
Soms is de eerlijkste keuze niet “bij je partner blijven”, maar wél: eerst helder worden, dan pas handelen.
Als het al gebeurd is: wat nu?
Misschien lees je dit niet als waarschuwing, maar als iemand die al maanden – of jaren – een affaire met een jeugdliefde heeft. Dan is de vraag: wat nu?
Relatiecoaches en therapeuten geven steeds ongeveer dezelfde lijn aan:
- Neem verantwoordelijkheid
Geen zinnen als “het overkwam me gewoon” of “met jou was het zo saai geworden”. Je hebt zelf grenzen verlegd. - Maak een keuze in plaats van blijven pendelen
Een dubbelleven volhouden maakt iedereen kapot: jij, je partner, je minnaar/minnares én de kinderen. - Zoek professionele hulp
Of je nu bij elkaar blijft of niet: een affaire is een emotionele aardbeving. Een relatietherapeut kan helpen om door schuld, woede en verdriet heen te komen. - Wees eerlijk over motieven
Was het heimwee naar vroeger, bewijsdrang, angst om ouder te worden, gemis aan seks of aandacht? Zonder dat inzicht loop je grote kans in hetzelfde patroon te vallen, met een volgende “oude bekende”.
Voor Marloes is het simpel én verschrikkelijk ingewikkeld geworden. Ze heeft haar man alles verteld, huilt zich door relatietherapie heen en probeert te begrijpen waarom ze zoveel op het spel zette.
Met haar jeugdliefde is het inmiddels over – de magie hield geen stand toen het daglicht erop viel.